اي حضور مقدس خاموش!

در خاموشي به سوي«تو» مي آيم.

سكوت، طريق ستايش و نيايش من است.

«تو» صداي سكوت را مي شنوي

و پاسخ مي دهي«خاموش خاموش خاموش»

و آنگاه «آرامش آرامش آرامش»

جي پي وسواني

داداي محبوب گفته است«خاموشي و سكوت را در پيش گيريد تا پرتو الهي كه در قلبتان ساكن است به شعله اي از نور تبديل شود، بتابد و شما را به خداوند نزديك تر و نزديك تر سازد.»

انسان در سكوت است كه در مي يابد سرچشمه ي ظلمت«نفس» است، مانع بزرگ راه «من» كوچك است. «نفس» بايد از ميان رود. براي ديدن «نور»، «من» كوچك بايد نابود شود.

نفس يا ضمير تجربه گر، عامل رنج آدمي است.

انسان هرچه در نفس گرفتارتر آيد، رنج بيشتري نصيبش خواهد بود.

درمان رنج ترك نفس است و سرشار شدن از نام مقدس خدا.